مادر یعنی مهر
مادر یعنی عشق
مادر یعنی خودِ خودِ زندگی…
نام گذاری روزها در تقویم مان، بخشی از “هویت جمعی” ما را شکل می دهد، هویتی که برای “ما” شدن به آن نیاز داریم. در فرهنگ ما “مادر” به دلیل جایگاه و نقش حیاتی اش در جامعه همواره مورد توجه بوده است. ما این توجه را با نامیدن روز ولادت حضرت زهرا (س)، به عنوان روز مادر پاس می داریم؛ زنی که آن قدر “مادر” است که پدر بزرگوارش به او لقب “ام ابیها” داده بودند. بله، زنی که مادرانگی در وجود اوست.
ما در رفاه شرق، فقط درس نمی خوانیم، ما در رفاه شرق زندگی می کنیم. چه جایی قشنگ تر از مدرسه مان برای شاد کردن و گرامی داشتن مادران مان. امروز میزبان آن ها بودیم. با گل و کارت پستال هایی که خودمان درست کرده بودیم از آن ها استقبال کردیم. شعر و سرود خواندیم و نمایش اجرا کردیم. جشنواره ی غذا داشتیم و قدر دان خانه داری مادران با سلیقه مان بودیم. در آخر هم به زمین بازی رفتیم تا انرژی ای که از جشن قشنگ مان گرفتیم در مسابقه والیبال به کار بگیریم. پایه های نهم و دهم با پایه های هفتم و هشتم رقابت کردند. برنده هم… مهم این است که به همه خوش گذشت. 🙂 خلاصه ما، با دست های کوچک مان دریای مهرمان را پیش پایشان جاری کردیم تا یادمان نرود چه نعمتی است مادر. تا آن ها هم بدانند یادمان نرفته وجودشان همه چیزمان است…